De lekkerste tapas maak je zelf! Deze pittige mini sjasliekjes zijn hier het perfecte voorbeeld van. Leuk als snack voor op een verjaardag of als onderdeel van een tapas avondmaaltijd. Deze sjasliek van pittige kip is perfect voor op een warme zomeravond en brengt je direct in Spaanse sferen.
De titel is een beetje vreemd. Alsof de kip van zichzelf pittig is. Pittig in de zin van het karakter misschien? De titel zou eigenlijk moeten zijn: Sjasliek van pittig gemarineerde kippedijen. Maar dat vond ik net wat minder leuk klinken. Sjasliek is trouwens een vreemd woord vind je niet? Moet je het is snel achter elkaar zeggen, breek je je tong op ;-)
De herkomst van het woord sjasliek vind ik erg leuk en onverwacht. Ik had het in mijn eigen woorden kunnen vertellen maar Genootschap onze taal verwoord dit het beste:
Het woord sjasliek – dat we ook aantreffen als sjaslik, sjasliek, sjasjlik, sjasjliek, schaschlik, shaslick, shaslik en shasjliek – hebben we via het Russisch (šašlyk) ontleend aan het Tataars (šišlik), een taal die in de voormalige Sovjet-Unie gesproken wordt (onder meer in de republiek Tatarstan, waar ongeveer de helft van de Tataren woont). Het Tataarse šiš betekent ‘braadspit’. Het vierdelige Woordenboek der Russische Taal (1984) vermeldt bij šašlyk: “een gerecht bestaande uit stukjes schapenvlees, zeldener rundvlees of varkensvlees, geroosterd boven het vuur aan een braadspit”.
Nicoline van der Sijs beschrijft in haar Leenwoordenboek (1996) dat in de voormalige Sovjet-Unie vele talen worden gesproken, waaruit sommige woorden in het Russisch zijn terechtgekomen. Sjasliek is een van de weinige woorden die vervolgens door andere talen uit het Russisch zijn overgenomen.
Over de spelling van het woord is vaak onduidelijkheid. Van der Sijs spelt sjasliek en voegt daaraan toe: “in het Russisch met eindklemtoon”. De schrijfwijze sjasjliek zou overigens ook dicht bij het Russisch komen, want in die taal staat vóór en na de a hetzelfde teken, dat wij in het Nederlands vaak weergeven met sj. Het Witte Boekje en Van Dale hebben beide een voorkeur voor sjasliek (met een lange ie); het Groene Boekje geeft tevens sjaslik. Op internet zijn andere schrijfwijzen, zoals shaslick, veel frequenter. (bron: https://onzetaal.nl/taaladvies/sjasliek/)
Een sjasliek maak je dus eigenlijk met schapenvlees en zelden met rundvlees of varkensvlees. Over kippendijen wordt al helemaal niet gesproken. Misschien toch maar een andere naam verzinnen voor deze mini spiesjes … Wat ik ook wel leuk vond om te lezen is dat de klemtoon in sjasliek niet op de ‘a’ ligt: sjAsliek, maar op de ‘ie’: sjaslIEk. Moet je ook eens uitspreken, klinkt gek :-).
Wat is het voor sausje